10 Şubat 2011 Perşembe

Önce "Ben"


İnsanın zevk alarak yaptığı ciddi bir uğraşı, üzerinde vakit harcadığı bir hobisi yahut kendini iyi hissedip başarılı olduğu bir iş alanı vs yoksa, kendini eyleyecek başka şeyler buluyor. Çünkü zihin boşluğu sevmez, bir şeyi kaldırdığında yerine başka bir şey koymanı ister.. Bunların en başında da başkaları, yani diğer insanlar gelir. Arkadaş, eş dost, sevgili..
Normalde uğraşı olan insanlar başkalarına dadanmıyor mu, arkadaşlık etmiyor mu gibi bi soru akla gelmesin. Kastım uç örnekler ve istisnalar değil yahut etrafa zarar vermeyi huy edinmiş, bundan haz alan psikopatlar da değil.. Elbette herkesin iletişim ve ilişki içinde olduğu insanlar var. Fakat kişinin ruh hali, o insanlarla olan ilişkisinde belirleyici bir role sahip. Mesela bi ev hanımı, mevcut durumundan zevk almıyorsa ya kocasına ya da çocuğuna sarar.. Her detayı eleştirir yahut her anlarına müdahale edip rahatsızlık vermeye başlar. Ya da bir sevgili, düşünecek başka bir uğraşı yoksa sevgilisine dadanıp her dakika ondan haber almaya çalışır, her konuda fikir beyan eder, eleştirir vesaire.. Ya da sevgilisinden ayrılmış biri, kafasını dağıtıp konsantre olacağı bir uğraşa sahip değilse; sürekli bu ayrılığı düşünüp çevresine dert yanar, hayıflanır.

İnsan ilişkileri hassas bir terazi üzerinde sanki.. Her şey insan için, acı, keder, sevinç, huzur.. Ama her şeyin de bir ideali, ölçüsü var.. "Kime göre neye göre?" sorusu gelmemeli burada.. Uç bir konu olur çünkü.. Genel hal ve tavırları ele alınca ister istemez ölçü aldığımız bir "normal" düzey oluyor.. Oraya göre diyorum bunları..

İşin özü, insan önce kendini beslemeli ki enerjisi olsun, ayağa kalkıp eyleme geçsin. Önce kendisi mutlu olmalı, yaptığı şeylerden keyif almalı ki, etrafına da keyif ve mutluluk saçsın.

En güzel reçete yine insanın kendisinde. Kendini tanıyan insan; şimdi şunu yaparsam kendime gelirim, bi hava alıyım, bi film izliyim, bi arkadaşa uğrıyım, bi annemi arıyım, yüzmeye gidiyim, alışveriş yapıyım, resim çizeyim, fotoğraf çekeyim, yazı yazayım .. vs vs diyip kendini beslemeli.. Aksi halde aç köpek gibi etrafa saldırır ve malesef ne çekilir ne de sevilir..

İletişim; iletişmek, ilişmekten gelir, birinin bir başkası ile ilişmesi.. İlişki kurması, sözlü ya da sözsüz.. Yani hep karşı tarafı eleştirmek kara cahilliktir. Herkes payına düşeni sahiplenmeli.. Ve buna çare ararken, önce "ben" demek bencillik değil aksine düşünceli bir davranış, olgun bir hareket olur.. Kendini bilip düzenleyen, ona göre hareket eden insan, kendini tanıyan insan keyif verir, keyif alır..

10/02
21:48

1 yorum:

Mestan dedi ki...

Senin kameran kayıtta ise güzel filmler çekebilirsin. elbette gam keder de hayatın bir parçası. ama kendini beslemelisin. sen varsan dünya senin için var.