1 Mart 2011 Salı

ev

Kıpırdamadan sessizce evi izliyorum. odaları, eşyaları.. kendi başına hiç bir anlamı yok, hayat belirtisi ya da canlılık.. sıfır.

o koltuğa ben oturursam bi işe yarar, yahut o perdeyi aralarsam pencerenin bir anlamı olur.. şu kitapları okursam, megafonu çalıştırırsam, yatağa yatarsam bi anlamı olur.. yaşanmışlık bulur, hayat bulur.

ev kendi kendine oldukça saçma. anlamsız.

Hiç yorum yok: