21 Aralık 2011 Çarşamba

misal

Geldiler bir gün yine,

hem de kapıyı zili çaldılar, ellerinde pastalar.
Sen güldün, büyük ağızla, samimi.

sen güldün mü, iyi ki vardık, iyi ki yalnız ama birlikte

sen güldün mü, gözlerin gülerdi önce, sonra kirpiklerinden akardı gülücük
elmacık kemiklerini öperdi, oradan yanağına yerleşirdi

sen güldün mü, umrumuzdaydı her şey, açlığın tadı vardı, tokluğun keyfi.
insanmışız sen gülünce, sen yokken anladık. peydahlandı bulutlar kapı önüne
o gün anladık.

anladık ki hayat sen değildin, elin yüzün değildi. sözlerin de değil.

hayat gülücüktü, seninkisi kadar büyük ve acı.

hayat- büyük ve acı.

Hayat gülünce korku saklanıp yer açardı umuda,
misal okul kaçağı bir çocuk
misal az daha düşecekken tutunan sen,
misal ben.
Kefildi senin gülmen, bugünü çıkartacağımıza
bugüne kefildi gülmen
hatırlarım, her gün bugündü yanında

günler gülücüktü, seninkisi kadar büyük ve acı.

günler- büyük ve acı.

geçmiyor şimdi.

çizgi

ortada bi çizgi

ben çizginin üzerinde tek ayak

ne öteye yarandım ne beriye
ne öte sevdi beni ne beri

ayağım uyuştu da, değiştiremedim.

21.12.2011