30 Aralık 2012 Pazar

Park

Kadın yavaşça eğilip mendilini adamın kucağına bıraktı. Ağır adımlarla, adamın peşinden geleceğinden emin, ilerledi.. Adam mendili iki avucunun içinde tuttu, baktı, baktı.. Yüzüne yaklaştırıp burnuna değdirmeden kokladı. Derin nefeslerle içine çekti kokuyu. Sarhoş gibi ağır hareketlerle ayağa kalkıp kadının ardı sıra yürüdü. Mendil elinde, eli cebinde..

Kadın yavaşladı. Adamın ayak seslerini, eşsiz bir müzik gibi dikkatle dinlemeye koyuldu.. Müzik sona erdi, kadın durup döndü. Kısa bir süre bakıştılar.

Ve aniydi. Göğün açılması gibi, nisan yağmuru gibi ;  coşkun ve iri, 
kalabalık, hızlı,
- hıp hızlı birbirlerine karıştılar..

*
Sonra "o ağacın altına" gidip oturdular. Kadın çantasından bir kalem çıkartıp 

"Sen etrafı kolla ben yazacağım" dedi. Adam etrafına bir nişancı edasıyla rahat ve keskin bakışlar savururken kadın, oturdukları banka, kendi adını  ve bir başkasının adını kazıyarak yazdı. Kalem kırmızı idi. 
"Tamam bitti" diyerek kalemi çantasına koydu. Adam banktan kalktı, bir sigara yaktı. Kadını ve yazıyı seyre koyuldu. Kadın kalktı, adam sigarasını yere atacakken kadın davrandı, sigarayı alıp içmeye devam etti. Adam  cebinden mendili çıkartıp kokladı. Gözleri kapalı bir dilek tutup, mendili banka bağladı. Kadın sigarasını bankın üzerinde söndürüp ağaca yaslandı.   

Adam kadına ve ağaca uzun uzun baktı. "İkimize bir ağaç ev yapacağım, sen burada bekle" diyip uzaklaştı. Kadın sevindi. Eşsiz bir müzik dinler gibi gözlerini kapatıp yüzünü rüzgâra verdi. Rüzgâr kadının yüzünü aldı, ağaca esti, ağaç kadının yüzünü aldı, yapraklarına verdi. Yapraklar yeşerdi. Adam elinde bir balta ile çıkageldi. Kadın sevindi, banka geçip oturdu. Mendili seyre daldı.

Adam; "sen etrafı kolla ben yapacağım" diyip ağacın arkasına dolandı. Baltanın sivri ucunu bir kalem gibi tutarak ağaca kendi adını ve bir başkasının adını kazıdı. Yapraklar sarardı. Kadın sarardı.

Adam gelip baltayı banka sapladı. Balta önce banka, ardından kadının sırtına girdi, kalem gibi. Yapraklar döküldü. Kadın banka saplıydı, düşemedi. 

Adam kadının yanına oturup banktan mendili çözdü. Kadının gözyaşlarını sildi. 

"I love you,
 I need you,
 We'll be happy" diye ecnebi bir şarkı mırıldanmaya başladı. 
Kadın eşsiz bir müzik dinler gibi gözlerini kapatıp öldü.

Adam da mendili koklamaya koyuldu.  



30.12.12
Sabâ


Hiç yorum yok: