7 Ekim 2013 Pazartesi

dur yoksa

tekrar ediyorum, hüzün sonsuzdur.

hüzünlenip derinlere dalmak, kendini yok etme arzusuyla son bulur her seferinde. sonsuz olan hüzün, sonlu eylemlere gebedir. insan için iyi değil, hiç değil. ya da duygusal insan için diyelim. çünkü kimisi hüzünden beslenip onunla zirveye ulaşabilir, yaratıcılığın zirvesine, yazar çizer paylaşır ve çoğalır

ama o ben değilim.

hüzün hep o sona götürüyor kolumdan tutup.
o sonsuz hüzün, o haz veren işkenceci köpek, alıp götürüyor işte, gitmeyeceksin, dur.
dur yoksa ateş ederim.

Hiç yorum yok: